Bank komplementów

Ostatnio w ”Dużym Formacie” ukazał się ciekawy artykuł Renaty Redłowskiej o wdzięcznym tytule ”Czułe słówka”.  Natrafiłam na niego na FB u Iwony Majewskiej- Opiełki. Swoją drogą, może to właśnie jest podświadomość zbiorowa? To co przeczytałam zainspirowało mnie do przemyśleń na temat komplementów w kontekście wychowania. Dziś Dzień Dobrego Słowa i dzielę się tym z Wami. Być może to, co przekażę zachęci kogoś do refleksji nad samym sobą, a wasze przemyślenia przekażecie dalej. I tym sposobem więcej osób powie dziś miły, trafny komplement bliskiej osobie lub nieznajomemu napotkanemu na ulicy.

Polacy w swoim kulturowym obyciu z codziennością raczej rzadko spontanicznie prawią sobie komplementy. Z trudem przychodzi nam też przyjmowanie pozytywnych informacji na własny temat. Oczywiście nie ma co generalizować, poza tym wszystko można zmienić i działając we własnym zakresie ulepszać małe składowe całości. Bywa też tak, że po usłyszeniu jakichś miłych słów dotyczących naszego wyglądu, umiejętności czy wykonanej pracy dziwnym sposobem umniejszamy ich wartość, tłumacząc rozmówcy jak to ”piękna sukienka, w której zgrabnie wyglądamy” jest zupełnie przypadkowym zakupem. Może czasem warto powiedzieć po prostu ”dziękuję, też mi się podoba”.

Dlaczego o tym piszę? Dlaczego uważam, że ważne jest pielęgnowanie w sobie daru komplementowania innych i  umiejętność radosnego przyjmowania komplementów?

Pisałam Wam już kiedyś o wychowaniu przez modelowanie. Jak wiecie dzieci idealnie kopiują nasze zachowania, mówienie pozytywnym językiem i komplementowanie innych również. Znam ten stan, bo mój Synek zachwyca mnie czasem swoimi niespodziewanymi strzałami z „karabinu miłości”. Już jako trzylatek potrafił pięknie skomplementować nową, kolorową bluzkę Mamy, z adekwatnym uzasadnieniem, jak to ładnie dziś wyglądam właśnie w tym kolorze. Pamiętam, jak kiedyś podczas jednej z wizyt u rodziny, jako pierwszy dostrzegł drobne zmiany wystroju wnętrz  babcinego domu. Komplementował ich ciekawy wygląd, czy praktyczne zastosowanie, z podkreśleniem ogromnej pomysłowości właścicielki.

Dziś zastanawiam się skąd w nim taka umiejętność i łatwość. Pewno wiele wynika z dziecięcej naturalności i beztroskiego zachwytu nad każdym napotkanym kamykiem. A może to wynik obserwacji rodziców i kopiowania pewnych zachowań?

Przyznam, że posiadam ogromną łatwość dostrzegania w innych dobra, piękna i spersonalizowanej wyjątkowości. Staram się otwierać na ludzi. Lubię się im przyglądać, wyłapywać perełki i głośno mówić ich właścicielom, że są posiadaczami takiego skarbu, bez względu na to, czy jest to starannie wykonana fryzura, pasująca do codziennego looku, a może dar empatycznego słuchania, fascynującej opowieści, czy odróżniający się od innych zmysł estetycznego podawania posiłków. Wszystkie te małe kwiatki powodują, że każdy z nas jest jak piękny bukiet różnorodnych umiejętności i wielobarwnej urody. Jedno jest pewne- kwiatki te podlewane dobrym słowem i okraszone sympatycznym uśmiechem wzrastają, rozkwitają i powodują, że każdy z nas w swojej niepowtarzalności i unikatowym JA  upiększa codzienność i świat wokół.

Bardzo często mój synek dopytuje kim jest osoba, której powiedziałam coś miłego i dlaczego to zrobiłam. To wspaniałe, naturalne momenty na mądre rozmowy z dzieckiem o życiu. Warto chwytać takie chwile, są cenniejsze niż miliony przeczytanych książek i przede wszystkim Wasze. Pamiętajcie też, że jak to z wychowaniem w różnych aspektach bywa, wszystko, mówienie komplementów i umiejętność ich przyjmowania również, jest w fazie wzrostu i będzie jeszcze długo, zanim nasze dzieci staną się dojrzałymi, dorosłymi Ludźmi. Warto już dziś o tym pamiętać i pielęgnować takie „kwiatki”.

Refleksja dla Was:

  • Czy potraficie mówić komplementy bliskim lub nieznajomym osobom?
  • Czy robicie to szczerze i konkretnie?
  • Czy rozmawiacie z dziećmi na temat mówienia komplementów i ich przyjmowania?

Rodzinna zabawa dla Was:

”Bank komplementów”

Celem zabawy jest nauka mówienia i przyjmowania komplementów.

W zabawie mogą brać udział wszyscy członkowie rodziny. Przygotujcie karteczki z numerkami, np. 1-3, lub w określonych trzech kolorach. Papierki wrzućcie zwinięte do pojemnika. Każdemu z numerków przyporządkowana jest kategoria, z jakiej osoba będzie mówiła komplement komuś innemu. Możecie posłużyć się narysowanymi symbolami.

Przykładowe kategorie: charakter, wygląd, umiejętności. W przypadku młodszych dzieci możecie zastosować prostszy wariant gry, pozostawiając wygląd i umiejętności (co potrafię zrobić dobrze?). Starsze dzieci można zachęcić do wymieniania również pozytywnych cech charakteru. Pamiętaj, aby najpierw sprawdzić, czy dzieci rozumieją znaczenie tych kategorii, podać konkretne przykłady komplementów.

Propozycja pochodzi z artykułu mojego autorstwa, który ukazał się w maju, na łamach czasopisma ”Bliżej przedszkola”.

Categories: Mądre słowa, czyli rzecz o komunikacji w rodzinie | Tagi: , | 3 Komentarze

Zobacz wpisy

3 thoughts on “Bank komplementów

  1. Miło czytać, że rośnie nowe pokolenie zadowolonych rodaków, zauważajacych piękno w innych ludziach:)

    • martadrozd

      Dziękuję za miłe słowa Pani Beato 🙂 Pozdrawiam Panią słonecznie.

  2. Magda

    Bardzo cieplo na tym blogu! dziekuje!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: